Wodociągowa wieża ciśnień w Malborku

⇤⇥ 5 km

Od północy Brama Przewozowa, średniowieczny ratusz, wieża kościoła pw. św. Jana i zamek, otoczone fatalną, do niczego nie pasującą, powojenną architekturą. Od południa kolorowe dachy koszar, wieża kościoła pw. MBNP i długa, ciągnąca się linia Nogatu. Przesuwając się w prawą stronę, tuż za rzeką wzrok przyciągają płaskie pola Żuław. Strona wschodnia to zabudowa centrum miasta z dominującymi i przytłaczającymi budynkami z wielkiej płyty. Tak w skrócie można scharakteryzować widok z malborskiej wieży ciśnień- rejestrowanego zabytku, oddanego oficjalnie do użytku 19.11.2019 r. po gruntownym remoncie.

„Wodociągi i kanalizacja w Malborku zaczęły działać od początku XX w. Po wykopaniu dwóch studni głębinowych i podłączeniu ich do pomp oraz położeniu instalacji wodociągowej, w latach 1905-1906, przy zbiegu ul. S. Żeromskiego (Mühlengaße), J. Słowackiego (Fleischergaße), Armii Krajowej (Ziegelgaße) i pl. Słowiańskiego (Danziger Platz), wybudowano neogotycką wieżę ciśnień o wysokości ponad 30 m² (Wieża Ciśnień). W roku 1994 budowla została wpisana do rejestru zabytków. Jak zapewnia burmistrz Malborka, obiekt ma być otwarty zarówno dla mieszkańców miasta, jak i dla turystów.

Na taras widokowy wieży możemy dotrzeć tylko schodami, gdyż winda kursuje do trzeciego piętra. Nad nim usytuowany jest zbiornik, który mógł pomieścić do 500 m³ wody. Przez wycięcie w nim otworu, we wnętrzu zbiornika powstała dodatkowa kondygnacja.

Pora dnia nie nadawała się do tego, aby na tarasie widokowym zmusić aparat do pracy. W dodatku mamy tam podwójne okna i tylko te wewnętrzne są otwierane, więc i tu miłośnicy zdjęć znajdą przeszkody w postaci odbić, czy zaparowanych szyb. Na Żuławy i zamek można było sobie tylko popatrzeć, a jedyną próbę sfotografowania czegokolwiek z tej wieży można było podjąć w kierunku południowym.

W kilkukondygnacyjnej wieży, na pierwszym piętrze zarezerwowana została przestrzeń dla streetworkerów i partyworkerów. Wyżej znajduje się punkt rewitalizacji z pomieszczeniem socjalnym, natomiast piętro trzecie stanowi przestrzeń bufetową. Kolejne kondygnacje to wspomniany wyżej zbiornik wodny i punkt widokowy.